Vijf vragen aan Rob Bontje
Foto: Rob Bontje stijgt hoog uit boven de netrand (foto: Ronald Hoogendoorn)
20 januari 2012 - Hij staat bekend als een trouwe soldaat van Oranje, een hoogvlieger op het midden en een hele sympathieke topvolleyballer. De aanvoerder van de Nederlandse ploeg, 206 cm. lang en inmiddels 30 jaar oud, is na zeven jaar in de Italiaanse competitie neergestreken bij de Poolse topclub Jastrzebski Wegiel. We zijn erg benieuwd hoe het met hem gaat in dat ‘volleybalgekke’ land.
Wat is op volleybalgebied het grote verschil tussen Italië en Polen?
,,Het is in alles te merken dat het volleybal hier in opkomst is. Deze sport is hier al heel groot, maar wordt steeds belangrijker. In Italië is die tijd voorbij. Ik wil niet zeggen dat er daar sprake is van achteruitgang, maar toch op z’n minst van stabilisatie. Ik denk nog wel dat het niveau van de absolute top in Italië iets hoger ligt dan hier, maar met de Poolse topvier kunnen we zeker hoog meedraaien in de Italiaanse A-1.’’
En wil je ook het Poolse leven vergelijken met het leven in Italië?
,,Wij woonden de afgelopen jaren in Treviso en dat is één van de rijkste steden van Italië. Daar was het één en al luxe en dat is in Polen wel anders. Voor ons volleyballers is alles perfect geregeld als het gaat om het huis en de auto. Maar hier hebben ze in vergelijking met West-Europa nog wel veel in te halen. In sommige buurten zie je nog die oude oostblokflats en zijn de wegen erg slecht. We wonen in de stad Zory, vlakbij Jastrzebski waar de club vandaan komt. Onze sponsor heet Wegiel en dat is een heel groot en bekend kolenbedrijf met 23.000 werknemers en veel grote mijnen hier in de buurt.’’
Hoe is het met je Pools?
,,Aan die taal ga ik dus niet serieus beginnen. Het is te lastig en er zijn te weinig aanknopingspunten met andere voor mij bekende talen. Bovendien spreken we in het team allemaal Engels. En mijn trainer is een Italiaan die ik al heel lang ken, veel Nederlanders kennen hem ook. Lorenzo Bernadi is een hele beroemde oud-international met wie ik nog heb gespeeld in Verona. Dat maakt het ook allemaal wat eenvoudiger voor mij. Bernadi speelde ook lang bij Treviso en we volleyballen hier volgens de Italiaanse visie. Heel prettig allemaal.’’
Hoe gaat het met je club?
,,We hebben een compleet nieuwe ploeg en hadden nog wat tijd nodig om goed aan elkaar te wennen. De ene spelverdeler is bijvoorbeeld een Amerikaan, de ander een Braziliaan. Maar tijdens de wereldkampioenschappen voor clubteams in Quatar hebben we het al goed gedaan en verloren we pas in de finale van de Italiaanse kampioen Trento. In de competitie staan we op een gedeelde derde plaats. We horen zeker bij de topvier en de play-offs zullen echt nog wel spannend worden. Helaas spelen we geen EuropaCup, omdat deze club vorig jaar in Polen niet hoog genoeg is geëindigd.’’
Tot slot nog even over Oranje. Baal je nog van het verloop van dat OKT? En ga je zelf nog wel door bij de Nederlandse ploeg?
,,Ik wist dat het heel erg moeilijk zou worden om de Olympische Spelen te halen. Maar ik vind wel dat we te vroeg zijn uitgeschakeld. Daar heb ik wel flink van gebaald. Maar ik wil graag nog een paar jaar door in de Nederlandse ploeg. Ik heb het nationaal team nodig en ben dus beschikbaar. En ik denk ook wel dat het nationale team mij nodig heeft.’’
