Nederland heeft de eerste editie van de Four Nations Cup op zijn naam geschreven. De TeamNL Volleybaldames bleven ongeslagen. Ook de derde wedstrijd tegen Duitsland werd gewonnen (3-1).
Hoewel het format van de Four Nations Cup geen finale kent, bepaalde de wedstrijd Nederland – Duitsland vandaag wel de winnaar van de vierkamp in Apeldoorn. Zowel Duitsland als Nederland had immers zijn wedstrijden tegen Frankrijk en Oekraïne gewonnen.
Big point
Vanaf de eerste set was voor beide ploegen duidelijk dat er een geduchte opponent aan de andere zijde van het net stond. De twee teams hadden ook weinig tijd nodig om er een echte wedstrijd van te maken. Oranje deelde de eerste speldenprikken uit (6-2), maar vanaf 10-10 ging het tot aan gelijk op. Daarna onderscheidde het Duitse talent Leana Grozer (19) zich met snoeiharde services en pijpaanvallen. Grozer speelde afgelopen seizoen onder Felix Koslowski bij Palmberg Schwerin met aantal speelsters die in Oranje spelen. Toch liet ook Oranje genoeg knappe staaltjes zien en toen het erop aankwam bij de big points serveerde Grozer uit en won Eline Timmerman aan het net een belangrijk potje ‘baldrukken’: 25-23.
In de tweede set startte Nederland opnieuw met Van Aalen, Timmerman, Knollema, Dambrink, Stuut, Jansen en libero Reesink. Ook nu sloeg het in de beginfase een klein gaatje, maar werd het eerder gedicht door de Duitse ploeg (6-6).
Ook deze set liet duidelijk zien dat beide ploegen elkaar niet veel ontlopen. Slordigheden maakten het verschil en daar had Nederland er in de middenfase van de set iets meer van dan Duitsland. Toch had dat niet direct desastreuze gevolgen, want ook boven de twintig punten kregen de Volleybaldames kansen om de set naar zich toe trekken. Maar het derde setpoint tegen was toch de druppel: 25-27.
Variatie
De ‘dubbele wissel’ (Bongaerts/Van de Vosse) die Koslowski al in beide sets toepaste, maakte in de derde set onderdeel uit van de basis, waarin ook Suus Gerritsen (voor Timmerman) haar opwachting maakte. Ook nu gingen in de beginfase de meeste punten naar Nederland. De variatie in de Nederlandse aanval bleef Duitsland verrassen, waardoor Nederland stiekem aan een voorsprong kon bouwen (17-13). Bij 22-20 losten Van Aalen en Dambrink Bongaerts en Van de Vosse weer af en het setpoint op 24-22 was een buitenkansje dat Nederland niet liggen: 25-22.
Voorspelbaar
Saai was het natuurlijk niet, maar misschien al wel bijna voorspelbaar: ook in de vierde set begon Nederland scherper. Bij Duitsland leek even het beste ervan af. Nederland had de tegenstander in een sterke houdgreep en liet heel lang niet los (14-5). Maar niet lang genoeg. Oorzaak onbekend, maar Nederland begon met die grote voosprong een beetje te knoeien en Duitsland richtte zich op: 18-16. Het kwam aan op de 'laatste tenen' na drie duels in drie dagen en dat liet zijn sporen na. Maar verder liet Nederland het niet komen, al dan niet met hangen en wurgen: 25-21.