Het is de Nederlandse volleyballers niet gelukt om in de eerste wedstrijd van het EK voor een verrassing te zorgen. Tegen groepsfavoriet België haalden de TeamNL Lange Mannen volgens bondscoach Joel Banks één set hun niveau maar kenmerkten onervarenheid en te veel ontzag 'overall' het duel: 1-3.
België is in Tampere toch wel een van de favorieten om de poule te winnen. Nederland had voorafgaande aan het duel nog een positieve balans tegen de zuiderburen op het EK, maar uit die reeks dateerde het laatste duel alweer van 2017. Toen was België, net als in twee van de andere zeven ontmoetingen, overigens ook de bovenliggende partij.
Europese ladder
In de laatste oefenwedstrijden, in aanloop naar het EK, trok België in drie van de vier wedstrijden aan het langste eind. De ploeg van Emanuele Zanini stijgt gestaag op de Europese en mondiale ladder en debuteerde deze zomer in de Nations League, feitelijk op de plek van het gedegradeerde Nederland.
Die opmars is zeker voor deel op het conto van Ferre Reggers te schrijven. De pas 23-jarige diagonaal maakte het afgelopen seizoen ook furore in de Italiaanse competitie en verdiende een transfer naar Perugia, algemeen beschouwd als de beste club van Italië en misschien wel de wereld. Sinds kort is ook zijn maatje Sam Deroo na een lange ziekte weer terug bij de Red Dragons en dat is absoluut een versterking.
Visitekaartje
Feggers gaf in de eerste set zijn visitekaartje af, maar Banks zag vooral bij zijn eigen ploeg ‘een start die weinig waard was’. “Daar was ik wel in teleurgesteld. Het lag niet alleen aan een gebrek aan ervaring, maar ook aan een gebrek aan overtuiging en zelfvertrouwen.” Die set duurde net aan 24 minuten en de cijfers spraken boekdelen: 14-25.
In de tweede set, met net als in de eerste Siebe Korenblek, Fabian Plak, Joris Berkhout, Tom Koops, Sil Meijs, Yannick Bak en Jeffrey Klok als starters, tapte Nederland uit een heel ander vaatje. “Dan komen we los en spelen we ons eigen niveau”, vond Banks.
Dreun
De afstraffing die Nederland in de eerste set kreeg, deelde het nu zelf uit aan België. In minder tijd (23 minuten): 25-18. In de derde set waren de rollen weer omgedraaid. Via 5-8 liep België uit naar 11-16 en daar had de ploeg van Banks niet van terug. De Engelsman probeerde met wissels nog iets teweeg te brengen, maar het was tevergeefs: 17-25.
In de vierde set gaf Nederland in de beginfase wel even flink gas (6-4). Daarna ging het licht ook snel uit. Ferre Reggers had de knop gevonden. Hij legde aan de opslag heel veel druk op de Nederlandse verdediging en maakte de ballen ook nog eens zelf in de aanval af. Op dat moment werd zijn klasse nog eens heel duidelijk. Plots stond het 6-10 en die dreun kwam Nederland niet meer te boven (14-25). Het aantal eigen fouten (tien) in de vierde set was daar een simpel gevolg van.
Kenmerken jonge ploeg
Dat had wat Banks betreft niet zo mogen gebeuren en gehoeven. “In de laatste twee sets zie je de onervarenheid wel terug, want de ploeg weet in een aantal situaties gewoon niet hoe te handelen. Dat zijn kenmerken van een jonge ploeg. Je kon er niet één element uitpikken, het was op alle onderdelen af en toe echt niet goed. België bleef wel nauwkeurig spelen en dan krijg je de rekening gewoon gepresenteerd.” Het imponerende aantal punten van Sil Meijs in deze wedstrijd (25) bleef daardoor wat onderbelicht.
Toch zag Banks ook wel degelijk de lichtpunten. “De kop is eraf en ik hoop dat de ploeg ook inziet dat ze hier voor niemand bang hoeven te zijn aan het begin van een wedstrijd. Als we morgen (tegen Denemarken) op een beter niveau beginnen, ook mentaal, dan gaan we een heel ander team zien.”