Gijs Jorna (36) stopt na dit seizoen met volleybal. Daarmee komt ook een einde aan zijn indrukwekkende interlandcarrière die 328 wedstrijden telde. De passer/loper van Orion, die in 2011 debuteerde voor de Lange Mannen, wordt spelersmakelaar. “Ik krijg nog steeds voor elke wedstrijd een appje van mijn vader: 'succes, maak er het beste van'.
Eigenlijk was Jorna als kind een voetballertje, maar hij groeide in Enkhuizen wel op een in volleybalfamilie. De overstap van voetbal naar volleybal als puber was dan ook niet onlogisch. Wat volgde was een carrière die begon bij Madjoe en via HVA, Frankrijk, België, Roemenië, Griekenland, Oekraïne, Polen dit seizoen eindigt in Doetinchem.
Fakkels op tribune
“Mooiste land waarin ik heb gespeeld? Griekenland, waar ik bij PAOK in Thessaloniki speelde en als we dan tegen een ploeg uit Athene speelden, ging het er heel heet aan toe, met fakkels op de tribune aan toe. Als ik die keuze maak op basis van het volleybal, dan zeg ik Polen. Daar wordt het volleybal zo professioneel beleefd, dat was mooi om te ervaren.”
Uitdagingen
Hoewel zijn besluit vaststaat, vindt Jorna het nog altijd lastig om die beslissing te motiveren. “Het is een moeilijke vraag. Ik denk dat ik het fysiek en mentaal nog aankan om door te gaan. Maar nadat ik vorig jaar, na vijftien jaar in het buitenland te hebben gespeeld, besloot om terug naar Nederland te gaan, heb ik nu het gevoel dat het na dit jaar ook wel goed is geweest. Ik heb het ontzettend naar mijn zin bij Orion en zou met alle liefde kunnen doorgaan, maar ik ben als speler ook altijd iemand geweest die nieuwe doelen heeft gesteld en nieuwe uitdagingen wil aangaan.”
Dat laatste komt nu op zijn pad. Jorna wordt spelersmakelaar bij LZ Sport, het management dat hem als speler jarenlang vertegenwoordigde. “Ik kijk er naar uit om mijn ervaringen te delen met jonge spelers, ze te behoeden voor fouten die ik heb gemaakt, maar die ze soms ook eigenlijk wel zelf moeten maken, en betrokken te zijn bij spelers die het hoogst haalbare willen nastreven. Daar wil ik graag mijn steentje aan bijdragen.”
Maar eerst wil hij met Orion nog alle prijzen pakken die er nog zijn te pakken. Te beginnen met de beker, maandag tweede paasdag in Den Bosch. En daarna het landskampioenschap. “En heel eerlijk heb ik mezelf ook afgevraagd: wat als dat lukt? Ga ik dat kunstje dan nog een keer willen doen, wetende dat er een nieuwe uitdaging op me wacht?”
Betere vibe
Vorige zomer keerde Jorna na een pauzejaar terug bij de TeamNL Lange Mannen. Ook daar heeft hij geen moment spijt van gehad. “Vorig jaar stapte natuurlijk een groep jongens, waarmee ik jaren bij Oranje heb gespeeld, terug. Joel (Banks) heeft me benaderd om ik die zomer toch wilde helpen. Ik heb daarover getwijfeld, omdat ik de enige was die terugkeerde, maar wilde het wel een kans geven. Eigenlijk had ik al heel snel het gevoel dat ik de jongens ook kon helpen en dat ze daar ook voor open stonden. In de VNL verloren we natuurlijk veel wedstrijden op een rij. Voor een aantal jongens was het best lastig om zich een houding te geven, ook omdat sommigen bezig waren om hun plekje te veroveren. Ik heb geprobeerd ze wat uit de wind te houden en daar sturing aan te geven. Daar heb ik van genoten, ook al waren de resultaten natuurlijk niet geweldig. Op het WK hing een betere vibe, al zal ik niet beweren dat we een super-WK hebben gespeeld. Anders hadden we daar wel de kwartfinales gehaald.”
Vuurtje aanwakkeren
Nu laat hij het los, al blijft hij natuurlijk de ploeg van een afstandje volgen en steunen. “Talent is er echt wel. Ik heb veel jongens vorige zomer ook stappen zien zetten. Maar deze groep en deze jongens moeten nu hun eigen verhaal gaan schrijven. En dat begint door samen in de zaal te gaan staan en commitment te geven. Op elkaar, op het programma en doelen stellen. Ook voor de lange termijn. Het vuurtje bij elkaar aanwakkeren en samen iets beweging zetten.”
Ergens zal hij dat wel gaan missen, geeft hij ruiterlijk toe. “Het kleedkamergevoel, samen doelen nastreven. Aan het begin van de zomer samenkomen en samen iets vinden dat werkt. Dat proces heb ik altijd als heel prettig ervaren. Ik heb altijd de onvoorwaardelijke steun van familie en vrienden gevoeld. Ik krijg nog steeds voor elke wedstrijd een appje van mijn vader: 'succes, maak er het beste van'. Als ik die steun niet gehad, weet ik niet hoe ver is was gekomen. Dara ben ik wel dankbaar voor."
In de video hieronder kijkt Gijs Jorna terug op zijn carrière en in het bijzonder zijn tijd bij de TeamNL Lange Mannen.